Испания 2010-йилдан кейин яна Жаҳон чемпиони бўлди

2010-йилда Испания ўзининг биринчи Жаҳон чемпионатини қўлга киритганида, Родриго Ернандес Коннектикутдаги ўрмонда йўқолиб қолган еди. У канотда сузаётганида селеccион Германияни ярим финалда мағлуб етганини ўтказиб юборганидан афсусда бўлиб, финалда еса ходимлар уйида мини-ноутбукда томоша қилиш учун бир назоратчидан рухсат олди. Андрес Иниеста 116-дақиқада ғалаба голини урганида, у бақириб, кўл атрофида югуриб кетди. У 14 ёшда еди. 16 йил ўтгач, Испания ўзининг иккинчи Жаҳон чемпионатини қўлга киритганида, Родриго Ернандес АҚШда яна қайтган еди, у жойдан унчалик узоқ емасди. Ферран Торрес 106-дақиқада ғалаба голини урганида, у яна бақириб, тўғри йўлда югурди ва бу сафар ўз оиласи билан бирга бўлди. Ўйин тугагач, у кубокни олиб, Доналд Трумп саҳнадан чиқиб кетишини кутиб турди ва кейин уни кўтарди, вақтни жуда яхши ҳисоблаганди. Бу унинг қўлида бўлган ягона кубок емасди, лекин бу кубокни топшириш мумкин емасди. Родри 21:38да, Ню-Жерсидаги Ню-Ёрк стадионидан чиқиб кетганда, барча кубокларни кўтариб юриш мумкин емасди: олдида Ладис ёрдам беришга тўғри келди. Футбол жамоаси ҳеч қачон фақат ўйинчилардан иборат емас, балки мураббийлардан ҳам иборат. У кийиниш хонасидан 9 дақиқа олдин чиққанида, Пау Кубарси ҳам шундай бўлди. Нуриа унга ёрдам берди, уларнинг ўғли: 19 ёшда, стадионда болага ўхшаб кўринади, лекин майдонда у йетакчи. Луис де ла Фуенте Палома билан бирга еди. Родри турнирнинг енг яхши ўйинчиси кубогини ҳам олиб чиқди. Кубарси ёш ўйинчи мукофотини олди, Унаи Симон еса Олтин қўлни қўлга киритди. Ҳар бир Испания ўйинчиси иккита Жаҳон чемпионати кубокига ега еди: ўзларининг қора Лоуис Вуиттон кубок сумкаларида, қўлга олиш қийин бўлган, ва яна бир Лего шаклида. Родри еса учта кубокга ега еди: ҳар иккаласи ва кубок. Улар тарихнинг бир қисми бўлган катта пластик сумкалар билан чиқиб кетдилар. Қизил, сариқ, кўк ва оқ рангдаги футболка, тўп, поябзал. Улар торни кесиб, унинг бир қисмини ҳам олиб кетишди. Улар НБА услубида узуклар ҳам олишди. Финал бошланишидан олдин, Марc Cуcурелла четга яшириниб, майдонга тангани кўмди, 2010-йилда Жоан Cапдевила ҳам шундай қилган еди. Иниеста майдонда бўлиб, исми куйланганида, кубокни томошабинларга кўрсатди. Кейин Сергио Рамос уни яна олиб келди. У шошилиб, уни ўпиб, янги авлод учун пойдеворга қўйди, уларга еришиш учун қийин бўлган нарсани такрорлашди. Улар бирма-бир ўтишди, Боржа Иглесиас ва Ламин Ямал Трумпнинг қўлини сиқишдан қочишди, Родри еса кубокни олиб, осмон томон кўтарди. Нико Вилямс онасини биринчи қаторда топиб, медали билан бўлишди. Ламин Ямал Лионел Мессига яқинлашди, у ўтирган еди, лекин унинг учун туриб, ўсмирни қучоқлади, меросхўр: бу бир маросим, абадий тасвир. Актёр Хавиер Бардем Иглесиасни қучоқлади, унинг янги дўсти ва идоли. Ферран Торрес “катта озодлик” ҳақида гапирди: у азоб чекди, бу ўйин қандай шафқатсиз бўлишини ҳис қилди, одамлар ҳам шундай бўлиши мумкин, лекин у айтди: “Тақдир ёзилган: Худо муносиб бўлганларга беради.” Ва Кейне еса, яхши, Кейне еди. Кийиниш хонасида – ўша жойда, Cуcурелла ўтган йили Клуб Жаҳон чемпионатида бўлган жойда – шампан очилди. Манба: тҳегуардиан.cом