Франcо Бареси ъМиланънинг маънавий юраги едиъ

Франcо Бареси ўз позитсияси билан танилган ва кенг еътироф етилган жуда кам футболчилардан биридир. 80-йилларнинг охири ёки 90-йилларнинг бошида футболни томоша қилган ҳар ким учун Бареси марказий ҳимоячи сифатида ажралиб турарди. У ўз позитсиясида дунёдаги енг яхши ҳимоячилардан бири еди, ҳимоя санъатининг таърифи еди. Қизиқ томони шундаки, у бошқа ҳимоячилардан мутлақо фарқ қиларди. Бареси 19 ёшида ъМиланъ билан биринчи сcудеттони қўлга киритди. Бу 1979-йил еди ва италиялик футбол ҳали cатенаccио ғояларидан иборат еди. Кўп ҳимоялар либеро, икки одамни назорат қилувчи ва агар омадли бўлсангиз, ҳужумчи чап қанот ҳимоячиси билан ташкил етилган. Аммо Лиедҳолмнинг жамоаси бундай емас еди. Шветсиялик мураббий Серия Ада зонал маркингни киритувчи пионер еди ва ўйин фақат жисмоний курашлар емас, балки бўшлиқ масаласи еканлигини тушунди. Бареси 5 фут 9 дюйм бўлиб, ўсмир еди. Анъанавий мураббийлар унга ишонмаслиги мумкин еди. Аммо Лиедҳолм унинг ўйинни аъло даражада ўқийдиган футболчи еканлигини кўрди. Бареси нафақат лигада, балки Италия Кубоки ва Уефа Кубогида ҳам доимий иштирок етди. Бу клуб учун травматик мавсум бўлиб чиқди, чунки мавсумнинг охирги ўйинидан сўнг футболчилар майдонда ҳибсга олинди ва ъМиланъ охир-оқибат релегатсияга учради. Клуб молиявий инқирозга дуч келди, юқорига кўтарилишдан сўнг яна релегатсияга учради ва, гарчи яна юқорига кўтарилган бўлса-да, келажак қоронғу еди, Силвио Берлусcони 1986-йилда клубни сотиб олгунча. Бареси ҳар доим содиқ қолди. Унинг ота-онаси 16 ёшга тўлмасдан олдин вафот етди ва ъМиланъ унинг ўзига хос оиласига айланди. У бошқа ҳеч қандай клубда ўйнамади, 20 йил давомида барча мусобақаларда 719 ўйин ўтказди. Шунга қарамай, у осонликча ъИнтеръ футболчиси бўлиши мумкин еди. Баресининг акаси Жузеппе, ундан икки ёш катта, ъИнтеръда еди, Франcо 14 ёшида синовдан ўтиш таклифини олганида. ъИнтеръ унинг йетарлича катта еканлигини билишни хоҳлади ва уни келаси йил қайтишга таклиф қилди. Шундай қилиб, Франcо ъМиланъга синов ўтказишга борди - у ҳар доим бу клубда ўйнашни хоҳлаганини таъкидлади - ва қабул қилинди. Берлусcони ўзгаришларни амалга оширишга интилаётган ташқи куч еди. 1987-йилда тайинланган Арриго Саcчи, шунга ўхшаш мураббий топди: радикал, Лиедҳолмнинг зонал маркингга киришидаги илк қадамларини тўлиқ текис орқа тўртлик ва кучли босим билан давом еттирди. Ўша давр Серия А да бу жуда инқилобий еди. Консерваторлар шубҳаланарди ва ъМиланъ мавсумнинг иккинчи ўйинида ъФиорентинаъга 2:0 ҳисобида мағлуб бўлганида, Уефа Кубогида ъЕспанёлъга ва ъCесенаъга нисбатан қониқарсиз дуранг ўйнаганида, Берлусcони янги масиҳнинг 1-ноябрда (Алл Саинтсъ Дай) омон қолмайди деган ҳазил тарқалди. Шакл ўзгариши бошланди, аммо Саcчи футболчиларни жуда қийин босимга олиб келганидан хавотирда еди ва машғулотларни йенгиллаштирди, шу пайтда Бареси муҳим аралашувни амалга оширди. У Саcчидан футболчиларни янада қийинроқ тайёрлашини сўради. Улар янги ўйин услубини ўрганишлари муҳим еди, ўз позитсияларини олдиндан белгиланган формулалар бўйича емас, балки рақиблар, жамоа дўстлари, тўп ва бўшлиққа доимий равишда мурожаат қилиш орқали аниқлашлари керак, жараёнларни ички ҳис қилишлари керак еди. Саcчи учун бу жуда муҳим бир лаҳза еди. Бареси нафақат капитан, балки жамоанинг маънавий юраги еди. Агар у инқилобга қўшилса, Саcчи тушунди, жамоа ҳам ергашади. ъМиланъ ўзининг ултра замонавий услуби билан 1988-йилда сcудеттони қўлга киритди ва кетма-кет Йевропа Кубогида ғалаба қозонди, енг есда қоларли футболни ўйнаб. Бареси бу жараёнда марказий рол ўйнади, нафақат рақиб ҳужумчиларини йўқ қилишда, балки доимий равишда таҳлил қилиш ва ташкил етишда, шунингдек, қарши ҳужумларни бошлашда ҳам. У тез-тез олдинга бериладиган паслар билан ажралиб турарди, аммо унинг енг катта маҳорати пас танлаш еди. У тўпни ҳеч қачон бериб юбормасди. Унинг илҳом манбалари ижодкор футболчилар ва Рууд Крол еди, аммо Бареси ҳам қаттиқ еди. Жянфранко Зола уни ўйнаган енг яхши ҳимоячи деб атади, лекин кейин: “Ўнг оёқларим кўп муз ва яллиғланишга қарши дорилар керак бўлади”, деб таъкидлади. Бареси ўзини ҳимоя қилишда қаттиқ еди, 1989-йилда ъМиланъ дербисида синган қўл билан бир соат ўйнаб, тоза ҳисобни сақлаб қолди, 1994-йилги Жаҳон чемпионатида еса иккинчи гуруҳ ўйинида менискус жароҳати олиб, финалда ўйнаш учун вақтида тикланди. Яна бир бор тоза ҳисобни сақлади, лекин ачинарли томони шундаки, пеналти зарбасида муваффақиятсиз бўлди, чунки Италия Бразилияга мағлуб бўлди. Манба: тҳегуардиан.cом