Даниш футболида 40 йил кутган АГФ чемпионликни қўлга киритди

Брондбй Стадионида мавсумнинг сўнгги ҳафтасида автобуслар тўхтагач, сафар қилаётган мухлислар байрамни бошлашди. Нордсжаелландда, АГФнинг чемпионлик рақиби Мидтжйлланд дуранг ўйнаганидан сўнг, АГФ 1986-йилдан бери илк марта Дания чемпионлигини қўлга киритиш учун Брондбй устидан ғалаба қозониши керак еди. Ўйин бошланишидан олдин, АГФ мухлислари "Келинг, тарих ёзамиз" деган катта тифони кўрсатишди. Жамоа бу дақиқани кутиб олишда кечикмади, Ҳенрик Далсгаард, собиқ Брентфорд ва Мидтжйлланд ҳимоячиси, уч дақиқада бурчакдан гол урди. Меҳмонлар қаторида 40 йиллик оғриқлар бир зумда унутилди. “Бу ҳаётимдаги енг ажойиб кунлардан бири еди ва кўп АГФ мухлислари ҳам шундай деб айтишади”, дейди АГФ мухлислар клубининг раиси Жакоб Емил Беикес. “Биз байрам қилаётганимизда, барча ҳис-туйғулар бирлашди. Ҳали ҳам ишонолмаяпман, аслида. Бу ақлга сиғмас.” Яна бир гол, ярим ҳимоячи Кевин Якоб томонидан киритилди ва тез орада, АГФ мухлислари, ўйинчилари ва ходимлари биргаликда сакрашди, охирги чироқ чалинди, стадион еса бўш еди. Узоқ сафар давомида қўшиқлар, кулгилар, кўз ёшлар ва чемпионлар лигаси мадҳияси янгради - АГФ иккинчи саралаш босқичида қатнашади - ва шампан шишалари очилди. Аарҳусда, байрам кечаси давом етди. “Бу, еҳтимол, барча йилларда енг ажойиб чемпионлик байрами”, дейди Беикес. Байрамлар бир ҳафта давом етди, шаҳар жамоанинг муваффақиятини нишонлаш учун тўпланди. Ўтган мавсумда олтинчи ўринда тугатган АГФ, ФC Копенҳагеннинг доимий чемпионларига 23 очко ортда қолди, ҳеч ким бу мавсумда юқори ўринлар учун курашишини кутмаган еди. Собиқ Дания халқаро Жакоб Поулсен бошқарувида, Уwе Рослернинг ўрнига келган, жамоа янада еркин ўйин услубига ўтди, бу еса ярим ҳимояда назорат ва кенг ўйин билан ажралиб туради. Ушбу мавсумда енг кўп гол урган ўйинчилар, вингерлар Тобиас Беч ва Кристиан Арнстад бўлиб, Гифт Линкс еса чап қанот ҳимоячиси сифатида доимий хавф туғдиради ва ассистлар билан таъминлайди. Шунингдек, Далсгаард, Брентфордда Тҳомас Франкнинг ишончли ёрдамчиси бўлган, жамоани марказий ҳимоядан бошқаради ва лигадаги енг кучли ҳимоя ҳисобланади. Улар енди шаҳар қаҳрамонлари бўлиб, жамоага яхши ва ёмон кунларда содиқ қолишди. 1986-йилгача бешта лигада чемпионликни қўлга киритган АГФ, Дания кубогида 1996-йилда ғалаба қозонди, бу еса 40 йил ичида уларнинг ягона муваффақияти бўлди. Улар 2006, 2010 ва 2014-йилларда уч марта пастга тушган, лекин ҳар сафар биринчи уринишда қайтишди. Сўнгги 40 йил давомида клубни қўллаб-қувватлаш мухлислар учун ҳиссий бир саёҳат бўлди, бу уларга қадрли баландликлар ва кучли пастликларни тақдим етди. Кўпчилик уларнинг сўнгги ўн йилдаги қайта тикланишини 2014-йилда бош директор сифатида Жаcоб Ниелсенни тайинлаш билан боғлайди. 2024-йилда клубдаги 10 йиллик юбилейини нишонлаётган Ларс Фоурнаис, Ниелсенни “АГФдаги вақтимда қилган енг муҳим имзо” деб атади. Ақлли ёллаш ва майдондан ташқаридаги стратегиялар жамоага тараққиётга еришишга ёрдам берди, 2016 ва 2024-йилларда оғир кубок финалидаги мағлубиятлар, уларнинг яна мукофотлар учун рақобатлашишга тайёрлигини кўрсатди. 2020 ва 2023-йилларда учинчи ўринларни егаллаш, бу мавсумдаги ғалабага йўл очди. АГФ чемпионликни йўлда қўлга киритгач, якуний ўйинда Виборгни 6:2 ҳисобида мағлуб етиб, уй майдонида кубокни кўтариш имкониятига ега бўлди. Аарҳус Стадион, уларнинг 100 йилдан ортиқ вақт давомида фойдаланаётган майдони, қайта қурилиш жараёнида бўлиб, жамоа бу мавсумда кичикроқ Вежлбй Стадионида ўйнади. “Бизда албатта ёқимли хотиралар бўлади”, дейди Беикес уларнинг вақтинчалик уй майдони ҳақида. Манба: тҳегуардиан.cом